A Travellerspoint blog

Hongarije

...allemaal verrassende indrukken

storm 14 °C
View Richting OOST 2017 on zwit.too's travel map.

Maandag, 8 mei 2017, Bükfürdö
We hadden wat klusjes staan/liggen. Maar na ontbijt natuurlijk eerst koffie anders draait de motor niet. Anneke heeft een wasje gedraaid, ik heb een knoop in een zitkussen gepield en samen hebben we de luifel gerepareerd. Er was namelijk een klittenbandje losgegaan en die moest beslist vastgenaaid worden. Zo, alle klussen geklaard.
Bij de receptie zat een andere dame dan gisteren bij het binnenkomen. Deze was me toch een partij enthousiast: niet bij te houden! De beste optie bleek te zijn: koop een huis in Hongarije en ga dan eens op je gemak alles bekijken en bezichtigen.
Maar wij beginnen graag een beetje in de omgeving. Direct bij de ingang staat een restaurantje die meldde dat ze een menu hadden voor HUF 790,- en dat is nog geen € 2,50. Tja, daar kun je het gas niet voor aansteken. We vonden een winkelcentrumpje waar we wat levensmiddelen kochten, een paar heel goedkope kaarten, alleen maar om aan Hongaarse postzegels te komen en meer van dat soort nodige meuk. Het valt ons op dat het winkelpersoneel allemachtig chagrijnig is!
We hebben ook aanwijzingen gekregen van de campingdame (wel vrolijk!) waar een geldautomaat te vinden was en we kwamen bij een benzinestation uit. Nergens een uiting van een bank dus naar binnen. Het gebruikelijke interieur met toonbank, pinautomaat en kassa. Een hoekje met een statafel waar drie mannen omheen hangen en daarachter, jawel,” kunt u even aan de kant gaan”, staat een kleine pinautomaat. Hij doet het ook nog en we trekken F 10.000 uit de muur hetgeen ongeveer een tegenwaarde van € 32,- heeft.
Tegen dinertijd gaan we richting restaurant voor een simpel menu voor F 790,-, maar helaas die was gesloten. We wisten er nog een voor hetzelfde bedrag: Aurora, iets verder lopen.
“Nee, dat is een prijs voor de lunch!” Tja, als je geen hout begrijpt van het Hongaars is dat een redelijke vergissing. Maar…het rook allemaal lekker en duur kan het eigenlijk ook niet zijn en we zijn maar een keer in Hongarije en ja, we hebben nog niet gedineerd in Hongarije en dat wordt dus nu tijd!
Heerlijk gegeten en een lekker glas Hongaarse Rieszling erbij en een nagerecht om te kwijlen voor de somma van Forinth 7090 = € 24,03. Met z’n tweeën, hè ?!

Dinsdag, 9 mei 2017, Bükfürdö
Vanmorgen om kwart over acht waren we bij de tijd. Er staat een harde en heel koude wind.
We hebben al veel gehoord over Pècs. Ingevoerd in de GPS bleek dat zo’n 260 kilometer rijden te zijn.
Maar nu nog even niet. We lezen over een plaatsje Kószeg, tegen de Oostenrijkse grens aan en met een bewogen geschiedenis. 26 km rijden is ook nog te doen dus na het traditionele tukje gingen we op weg. Onze ANWB gids vertelde ons hele verhalen onder andere over het stand houden van een klein groepje in het fort tegen 20.000 Turkse strijders die de zaak in wilden nemen anno 1531 nChr. Diverse gebouwen getuigen hier nog van.
Maar de high light van vandaag was toch wel het volgende.
Postzegels is voor toeristen altijd een heikel punt.
Los kun je ze niet kopen, alleen in combinatie met ansichtkaarten (maar ook niet altijd). We waren dan ook blij een Posta (postkantoor) tegen te komen die ook nog open was.
Wij naar binnen. Zes loketjes op een rijtje zoals die er op Zwijnstein ook uitzagen. Loketje 1 heeft een bordje voor het loketje staan maar dat wordt snel weggehaald (“Een klant, een klant!”). Op mijn vraag of hij Duits sprak ontstond even verwarring: bordje weer terugzetten of….en dat werd hem, nee schudden en naar zijn collega achter hem gebaren. Die was dus al op de hoogte en knikte overduidelijk “ik weet helemaal niks”. Nummer drie wees slechts verder in de rij en toen hoorden we “Ein Bisßen”, zo lief! Na enig ge-heen en weer kregen wij onze postzegels en mochten we betalen. Dat was ook nog niet zo eenvoudig, want het moet op de computer en mag natuurlijk niet uit het hoofd. Het kwam goed.
Ik pakte m’n fototoestel en vroeg of ik een foto mocht maken en …nee, er komt niemand op te staan! Te laat, de heks van hokje drie sprong in beeld luid gesticulerend dat dat verboden was. De rest zat al onder de bureautjes! Feest, dat je dat toch mag meemaken.

Posted by zwit.too 02:20 Archived in Hungary Comments (0)

Een berg informatie

Duitsland, Oostenrijk en Hongarije

overcast 18 °C

Woensdag, 3 mei 2017, St. Pölten
Er verandert niets op de camping, zij het dat een Oostenrijks stel vanmorgen wegreed. De hele dag waren ze weg met hun racefietsen en ’s nacht sliepen ze in hun busje met opklapdak. Nou is dat fietsen de hele dag al een dingetje, maar je dan ’s avonds en ’s nachts ook nog moeten opfrommelen in ’n koekblik zonder enig comfort…lekker hoor!
Vanmorgen weer aan de gang geweest met een rebels opklapdeurtje wat steeds losschiet. Ik denk ’t nu gerepareerd te hebben tot in de eeuwigheid!
Op naar Sankt Pölten. Een dagkaart was goedkoper als enkeltjes (volgens de campingbazin) en dat bleek waar te zijn. Het was inmiddels zwaar bewolkt en het werd op slag een stuk kouder. En dat hadden we niet voorzien. Sankt Pölten is een Oostenrijkse stad zoals je je die voorstelt. Mooi, met barokke en klassieke elementen. Eerst op zoek naar de Tourist Information. We hadden de foldertjes al bekeken aan boord en zijn ze vervolgens vergeten mee te nemen. Vanaf het Haubtbahnhof naar het Rathausplatz en de daarbij behorende kerk bekeken. Het werd ons al snel duidelijk dat we wat warms op moesten zoeken en dat werd Hefer, een lunchroom met een enorm assortiment gebak. Dat zat wel lekker voor het raam! En het smaakte uitstekend. Wat opgewarmd en inmiddels een regenjasje aangetrokken togen we weer op pad. Er was ook nog een mooie Dom met een dubbele bronzen deur.
Op het plein ervoor werden opgravingen gedaan van oude Romeinse fundamenten. Daaromheen waren kennelijk begraafplaatsen geweest want er werden diverse skeletten bloot gelegd. Na nog wat rondgehuppeld besloten we de bus te nemen om maar een rondje St. Pölten te doen. We troffen het: Wimpie Verstappen zat aan het stuur. Ik vond het wel mooi, maar Anneke heeft wat meer last met bussen en vooral hard rijdende bussen. Afijn, Wimpie werd gewisseld bij een pitstop en een rustiger vriendje mocht de rit uitrijden tot aan onze camping. Het is half zeven en de zon begint een beetje te schijnen.

Donderdag, 4 mei 2017, Wenen, 60 km
We hebben bij de kampdirectie gevraagd of we om een uur of 2 van de camping mochten vertrekken. Dit in verband met het feit dat de Familie Honetz dan pas thuis is.
Dat verzoek werd gehonoreerd. Tijd zat en daarom maar een rondje caravan schoonmaken gedaan. Bij het achteruitrijden met de auto richting trekhaak schampte ik op een lullige manier een paaltje! Jammer. Om 2 uur reden we van de voortreffelijke camping weg naar Wenen toe het was minder dan 60 kilometer dus waren we precies op tijd. Eerst een rondje caravan-klemrijden waar we met het nodige steken ook weer uitkwamen en daarna met Magdalena (dochter des huizes) naar een straatje in de buurt waar geen parkeerverbod was. De auto kon mooi in de parkeergarage en alles was dus perfect geregeld. We hebben ons eigen appartementje! ’s Avonds zijn we met z’n vieren uit eten gegaan in typisch Weens restaurant met typisch Weense gerechten: helemaal goed.


Vrijdag, 5 mei 2017, Wenen
Esther en Florian hadden een leuke blokhut aan een meertje gezien midden in het bos. En daar hadden ze wel zin. Na meer dan een uur rijden (van hier uit ligt het achter St. Pölten)
vonden we via een heel slecht aangegeven pad het pandje. Eigenlijk was het een uitgegraven vijver met op de rand een cottage zoals je die in Scandinavië bij 1000en tegenkomt. Er moest op geboden worden en wel binnen 36 uur anders ging het feest niet door. Na ampel beraad werd er toch maar vanaf gezien. Onder andere door het gemis aan een sanitaire gelegenheid, die was er wel, maar illegaal. Ook de grasmaaier (en er was een hoop gras!) stond in het illegale hokje.
Onderweg terug werd een Mc Donalds aangedaan en dit werd mijn laatste keer kleffe hap. Al rijdend
werd het spul genuttigd incl. koffie en cappuccino’s.
Florian en Thomas, vader en zoon, hadden kaarten voor een concert ’s avonds en daar gingen ze naar toe. Magdalena trad op met een koor, orkest en solisten van haar gymnasium inde aanpalende Kerk en dat klonk heel mooi!
’s Avonds hebben gezamenlijk gegeten ten huize Honetz.
Vanmorgen kregen we het al verwachte berichtje.
Onze vriend Joop Visser is op Bevrijdingsdag bevrijd van al zijn pijnen en is niet meer.
We wisten dat het spoedig zou komen, maar het is toch altijd onverwacht. Gé hebben we later nog gesproken en bleef er heel sterk onder.

Zaterdag, 6 mei 2017, Wenen
Florian bood zich aan als gids voor Wenen. Hij somde in een razend tempo een aantal mogelijkheden op. Maar dat ging zo snel dat Anneke en ik hem voorstelden dat hij zelf mocht bepalen wat we moesten zien. Onze eerste stop werd een uitzichttoren waarop je een prachtig overzicht hebt over heel Wenen. Prachtig, maar helaas ook nog een beetje mistig. Daarna naar het centrum van Wenen en de auto geparkeerd in een parkeergarage. “Maximaal € 6,- per 24 uur”. Bij het afrekenen bleek dat je die € 6,00 al kwijt was na 3 uur parkeren! Slimmigheidje, meneer Sonneberg!”
Van daaruit zijn we naar de Belvedère gewandeld en dat kostte me al heel wat moeite om naar boven te komen. Maar wat een schitterede tuinen en waterpartijen. De vijvers werkten niet en dat was jammer. Via een botanische tuin weer naar beneden gewandeld en uiteindelijk de Kärntner Straße, DE Shopping Mall pas excellence. En wat een drukte en uiteraard veel Aziaten.
’s Avonds kwam een schoolvriend (vrijgezel) van Florian langs en dompelden we met z’n alle stukjes brood in de kaasfondue. Daarna hebben we palachinken gegeten, door Anneke gebakken.
Ondertussen deden we ons tegoed aan een paar heel lekkere Oostenrijkse wijnen.
WIJ lagen om 10 uur in ons bedje: versleten.

Zondag, 7 mei 2017, H-9740/Vas - Bükfürdö – Hongarije
Florian moest nog wat administratie inlopen en daar is voor een ZZP-ende dermatoloog de zondag geschikt voor. Thomas heeft als oprechte puber, andere dingen te doen dan zich bezig te houden met een oom en een tante (en dat zijn we niet eens van hem!). Magdalena en Esther hielpen aan alle kanten. Het appartementje moest schoon en leeg, uit het appartement van de Honetz-en moesten zaken van ons opgeruimd worden, de auto moest ingeladen en naar de caravan gereden worden. Daar spullen overgezet van auto naar caravan. De caravan op de haak gezet en de familie uitgezwaaid. Esther had wat rijinstructies meegegeven en weg waren we. Prachtig weer! Dat hadden we niet verwacht. De reis was niet zo interessant en ging tot de grens over hoofdwegen. De grensovergang naar Hongarije was een cultuurschok: in een keer 1950 of daaromtrent. Gelijk maar even afgestoken naar een restaurantje die prijstechnisch en qua smaak heeft interessant was. Dan richting Sopron met alleen maar tweebaanswegen en soms een rijtje fietsers. Afslagen werden laat aangegeven, daar zal ik aan moeten wennen, en daarom misgereden. Maar we kwamen na 126 kilometer aan op bovengenoemde camping. Schaduw en zon, veel permanente bewoners. Zelfs uit Duitsland! Ook veel Oostenrijkers, maar dat snappen we. ’t Ziet er allemaal schoon uit maar is wel gedateerd. Dat vinden wij prima!

Posted by zwit.too 11:51 Archived in Hungary Comments (0)

't Schiet lekker op...

....maar waarom zo'n haast?

all seasons in one day

Zondag, 30 april 2017,
We werden wakker in Gottsdorf/Untergriesbach na een redelijk koude nacht, maar bij ons aan boord brandde de kachel.
De planning bestond uit niets doen. Lekker laat opgestaan, eitje getik, glaasje jus en een beschuitje: dat heet zondagmorgen!
Het was zonnig maar er waaide een scherpe, koude wind. Na de koffie op pad naar het dorpje waarvan we de kerktoren vanaf de camping (600 meter hoog!) konden zien.
Mooi aangeharkt allemaal en totaal uitgestorven op een paar toeristen na op het enige terras. Kerkje en kerkhof zagen er ook zeer verzorgd, zeg maar Beijersverzorgd, uit. Terug bij de caravan kon Anneke zomaar in een korte broek en een hempje zitten. Wel in de windschaduw van de caravan.
’s Middags een stukje lezen, een tukje slapen en een beetje wandelen waarbij we een Waltkirche tegenkwamen en die moest bekeken worden. In the middle of nowhere stond een feeëriek bouwwerkje! Je kon niet naar binnen maar wel dor de ruitjes gluren: mooi om te zien.
Het avondeten bestond uit pasteitjes gevuld met een ragout van Putman, nou dan weet je het wel.
Bij kenners loopt het water uit de mond. Na nog een stukje lezen lagen we om 23:00 uur in ons bedje.

Maandag, 1 mei 2017, naar Oostenrijk, Sankt Pölten
Via de campingbeheerder Aart wisten we dat we onder aan de berg links af moesten (dat dachten we ook) en dat we dan zo in Oostenrijk zaten en dat klopte ook. Er was een benzinestationnetje met een heel dikke uitbaterin, een redelijk jongeman die aan een bier zat en een wat oudere heer die ein viertel Weißwein naar binnen slobberde. Ik rekende een Oostenrijks Vignet en de benzine af (€ 1,22/ltr) en we konden weer verder. Een prachtig landschap met her en der een bultje van 12% en regelmatig vlakke stukken langs rivieren en beken. En zo bereikten we de 130 richting Wels en daarna de E60/A1 naar Linz/Wien.
Vanaf de A1 bij knooppunt Sankt P. richting S33 naar Krams. Dan naar Sankt P. Nord en bij de tweede rotonde ri. West en dan zie je de borden.
Om 14:00 uur stonden we voor een dichte slagboom (gesloten van 13:00 -15:00 uur). Er kwam een dame aanrijden op een jolige vouwfiets die een rondje reed voor de slagboom en open ging Sesam.
Heel sympathiek. Aanmelden ging super eenvoudig en snel. Een hoop informatie erbij. “zoek maar een leuk plekje uit op dat veld”.
Let op het volgende: de kampeerbaas zegt: geen fietsen meegenomen? Alle Nederlanders nemen fietsen mee. Anneke begint te lachen en ik weet al waar het op uitdraait: mijn man houdt niet van fietsen! En zo geschiedde. Maar ik ben niet rancuneus, hoor!
212 kilometer gereden en we zijn op Camping am See, Bimbo Binder-Promenade in St Pölten.
Overigens is het heerlijk weer vandaag: veel zon en niet zo’n gure wind!

Dinsdag, 2 mei 2017. St Pölten
Gisteren hebben ook nog even een wandelingetje in de buurt gemaakt en kwamen uit bij de Ratzersdorfer See, een kilometer lang en gemiddeld 100 meter breed. En… glashelder water!
De kampeerplekken zijn groot, zo groot zelfs dat we twijfelden of het voor een of voor twee kampeermiddelen was! Heerlijke velden, barstensvol madeliefjes, mooie hagen er om heen, kortom: je hoort ons niet klagen.
Na een koude nacht hebben we vanmorgen wat boodschappen gedaan bij de dichtstbijzijnde SPAR super. Na lunch en slaapje heeft Ton Deuse m’n haartjes bijgewerkt. Gewoon in m’n blote bast: heerlijk weer. Op de camping is het uiterst rustig, slechts een paar bezoekers. De permanente bewoners zijn weer naar huis. Vanwege het mooie weer een wandelingetje gemaakt naar een Imbiss aan het meer voor een ijsje. We hebben het rondje meer maar even helemaal gedaan.
Er is slechter weer voorspeld maar we merken er nog niets van.
Nichtje Esther uit Wenen vandaag kunnen bereiken: we gaan er donderdagmiddag heen en blijven bij hun slapen: gezellig! Morgen willen we een dagje Sankt Pölten doen. Aan het foldermateriaal te zien is het erg interessant.

Posted by zwit.too 12:30 Archived in Austria Comments (0)

We zijn onderweg

...naar Hongarije en nog wat!

all seasons in one day 0 °C
View Richting OOST 2017 on zwit.too's travel map.

Vrijdag, 28 april 2017
Gisteren hebben we de caravan volledig geladen en we staan dus klaar voor vertrek. Maar dat ging niet zomaar! Buurvrouw Willy kwam nog even afscheid nemen voordat we de auto indoken. Maar toen we van ons plekje wegreden stonden Annie, Ans, Wim en Coby ons uit te zwaaien! Een roerend afscheid om 09:15 uur! ’t Kon natuurlijk ook zo zijn dat ze blij waren dat ze 2 maanden geen last van ons zouden hebben!
Via de Pleyroute naar de A3 en daar zouden we de volgende 100en kilometers op blijven zitten. Net over de eerste grens er even af om de tank met goedkopere brandstof te vullen en dat we dan ook voorlopig niet meer hoefden te tanken.
Tot vlak voor Würzburg was er niets aan de hand. Ons doel was Camping Wertheim Bettingen en dat was ongeveer 425 kilometer van huis. En toen ging het fout. De A3 was een grote verbouwingsrommel dus konden we niet van de snelweg af. Wanneer de volgende mogelijkheid kwam wisten we ook niet.
We besloten door te rijden totdat er een mogelijkheid kwam om de kaart en de campinggidsen te bestuderen. We kwamen uit op Campingpark Knaus Frieckenhausen-Ochsenfurt. Maar voordat we daar waren mochten we nog paar heel leuke dorpjes door met hele smalle weggetjes. Om 16:30 uur reden we de camping op en hadden we 488 kilometer op de teller. We hebben de pijp aardig uit van het file rijden en de afstand. We konden aangehaakt blijven staan da’s dan voor de volgende dag erg makkelijk.
Als pleister op de kilometer wonde hebben we ons zelf maar getrakteerd op een hapje bij het lokale restaurant.
We lagen erg op tijd in ons bedje!

Zaterdag, 29 april 2017

Hoe bestaat het! We hadden om kwart over negen al kunnen rijden maar ik werd verschrikkelijk aan de praat gehouden door ene Anneke die al haar problemen met mij wilde bespreken.
Dus reden we pas om kwart voor tien weg op zoek naar de A3 alweer.
We hoeven er niet over uit te wijden: het was een en al file: afgrijselijk. We hadden een camping in gedachten in de buurt van Passau. “De buurt” betekende 28 kilometer verder!
Omschrijving: Een prachtig gesitueerde camping tegen de berghelling van het Donaudal nabij Passau!
Nou, hier is een fantast aan het werk geweest, niet normaal!
Goed, een stuk of vijf haarspelbochten verder naar boven vonden we de totaal verlaten camping Feriendorf Bayerwald am Donautal. Nou, zei de Nederlandse campingbaas, zoek maar een plekje uit, de kleine toilet- en doucheruimte is geopend. Niks Donautal! Het uitzicht is wel mooi, je kijkt zo naar een kerkje wat in Oostenrijk ligt en de Tsjechische grens ligt op 2 steenworpen afstand.
Maar wat ik nog niet heb verteld is dat we hier zo hoog zitten dat we de sneeuw zien smelten.
We hebben 368 kilometer gedaan, de caravan staat redelijk recht en het is barstens koud!
Voor half elf hebben we pijp uit en staat de caravan bol van de warme lucht: naar bed, naar bed!
Morgen: Ruhetag!

Posted by zwit.too 02:52 Archived in Germany Comments (0)

Bijna onderweg

De Zwit.too voor de deur: inpakken

all seasons in one day 10 °C

Maandag, 24 april 2017

Vrijdag willen we vertrekken! Vanmorgen is de Arnhemse Koster-tak vertrokken met een huurboot richting Texel, de eerste What’s Apps tonen beelden van een Siberisch Avontuur! Zonde; het is zoveel lekkerder met een beetje zon.
Wij zijn inmiddels aan het verzamelen van onze spullen en verdiepen ons in de temperaturen van de aanstaande dagen. ’t Is niks en het blijft even niks, maar het goede nieuws is dat het volgende week een stukje beter wordt en misschien kan de kachel in auto wel uit!
Ik zit nog steeds te utteren met het verplaatsen van foto’s van SD kaart naar website. Ik blijf oefenen!

Woensdag, 26 april 2017

Het kleine kamertje staat vol met boeken, kaarten, beddengoed, levensmiddelen, afijn, alles wat je voor de eerste paar dagen weg met de caravan nodig hebt. Oh ja, en een tas vol schoenen, van heel minimalistisch (teen slipper/ flip flop) tot bergschoenen.
We hadden met de caravanstalling afgesproken dat we na 11:uur de caravan op konden komen halen. We hadden al gezien dat buurman Jan z’n auto al verzet had, zodat wij een paar dagen zijn plek kunnen gebruiken die recht onder ons keukenraam ligt. Eenvoudig een snoertje uit het raam en de koelkast, verwarming en waterpompen werken allemaal!
Om kwart voor een hadden we het spul voor het huis staan en na de lunch kon het grote sjouwen beginnen. Ik voor het brute sjouwwerk en Anneke voor het fijnere inpakwerk.
En zo vliegt dan weer een dag voorbij!
De temperaturen? Je wilt het niet weten. Overdag tot max. 10 graden en ’s nachts onder nul!
’t Moet niet gekker worden!

Posted by zwit.too 10:34 Archived in Netherlands Comments (0)

(Entries 21 - 25 of 27) « Page 1 2 3 4 [5] 6 »